istasyon insanları

  • teoman'ın yeni asrın başında yayımladığı "gönülçelen" adlı stüdyo albüm çalışmasında bulunan melankolik parçası.

    evde yaşamaya mahkum bir insanın penceresinden dış dünyayı izleyişini ve hayâl dünyasını konu edinen dizeleri bana hep onur ünlü yönetmenliğinde burak aksak'ın hayli benzer bir hikâye finali yaptığı senoryosunu yazdığı trt yapımı leyla ile mecnun dizisini anımsatır.

    --- spoiler ---

    ruhî'dir benim adım, hiç çıkamam evimden
    dostlar uydururum hayâlî, mutluyumdur bu yüzden
    bir çiçek dürbününden insanlara bakarken
    bir gün bir istasyon gördüm trenleri geciken
    yolcular ellerinde tek gidişlik bir bilet
    henüz bilmeselerde hayat bundan ibaret

    istasyon insanları burdalar tesadüfen
    aynı rüyayı görüp ayrı yerlere giden

    eskiden çok eskiden, ben daha çok küçükken
    henüz cennet plajı otopark olmamışken
    mercanların arasında küçük balıklar vardı
    en güzelleri el boyunda kavuniçi olanlardı
    bir gün bir rüya gördüm, o kavuniçi balık benmişim
    büyümem beklenmeden afiyetle yenmişim

    istasyon insanları burdalar tesadüfen
    aynı rüyayı görüp ayrı yerlere giden

    ruhî'dir benim adım, bir sırrım var saklarım
    ama görünce anlarsınız. yalnız dikkat! acımayın
    acınmak canımı en çok acıtandır

    --- spoiler ---

    1

    bizi takip edin

    omü sözlük © 2015


    birtakım şeyler: iletişim - - -